“In de geestelijke gezondheidszorg zetten cliënten makkelijker de stap naar digitale tools dan hun hulpverleners”, zo menen onderzoekers van de KU Leuven en Thomas More. “Veel cliënten zoeken op het internet naar informatie over en oplossingen voor hun problemen zoals depressie, verslaving of suïcide. Vaak vinden ze daar behulpzame tools. Wanneer ze dit vervolgens delen met hun hulpverleners, blijken die er vaak niet mee vertrouwd. Toch verwachten cliënten dat hulpverleners vragen over tools kunnen beantwoorden. Het aanbod is zo onoverzichtelijk dat ze door de bomen het bos niet meer zien. Welke tools zijn betrouwbaar en onderbouwd? Welke zijn eerder commercieel? Cliënten hebben een betrouwbare gids nodig die hen wegwijs maakt in deze online wereld, liefst hun eigen hulpverlener. Cliënten gebruiken ook online tools om contact en steun te zoeken bij lotgenoten. Ze hebben hier vaak veel aan. Er wordt nuttige informatie uitgewisseld, er ontstaat een grote betrokkenheid, een soort van netwerk waaruit men steun put. Maar ook hier lopen hulpverleners in de geestelijke gezondheidszorg achter de feiten aan: ze kennen en erkennen deze vorm van hulp onvoldoende.” Lees het volledige artikel hier